Avrupa Eğitim Bakanları Konferansı 24-26 Haziran 1999 tarihinde Budapeşte'de yapıldı. Konferans; Macaristan Eğitim Bakanlığı, Avrupa Birliği Konseyinin Alman Başkanlığı ve Avrupa Komisyonu tarafından ortak düzenlendi. Yapısal diyalogun ve daha önce Varşova ve Prag'da düzenlenen konferansların devamı olan bu konferansa, Avrupa Birliği ile Phare Ülkelerinin Eğitim Bakanları, gözlemci olarak Bağlantılı Ülkelerden Kıbrıs, Türkiye ve Malta Bakanları, Hırvatistan Eğitim Bakanı ile Avrupa Konseyinin temsilcileri katıldı.

Konferans, "Avrupa Eğitim Evi: Eğitim ve Ekonomi-Yeni bir ortaklık" sloganı altında düzenlendi. Konferansın tartışma bildirisinde eğitim ile iş dünyası sektörü arasındaki temel sorunlar ve yeni bir ilişki için eğilimler tanımlandı ve okuldan iş dünyasına geçişi kolaylaştırmada ortak görevlerden, dezavantajlı kişilerin entegrasyonu için eğitim ile iş dünyası sektörünün sorumluluklarına kadar değişik hususlarda önemli konular tartışıldı. Torino'daki Avrupa Eğitim Vakfı ile Bochum'daki Mukayeseli Eğitim Araştırma Merkezi Orta ve Doğu Avrupa devletlerinde eğitim ile iş dünyası sektörü arasındaki işbirliğinin genel görünümünü anlatan bir inceleme sundular. Bu bildiriler; konferansın temasına uygun olan ve "Kalite Göstergeler" konusunda çalışan komisyonun ilk bulgularının sunulduğu, TEMPUS, LEONARDO DA VINCI ve SOCRATES adlı Avrupa eğitim programları için sonuçları ve gelecekteki olanakları belirten Avrupa Komisyonunun üç bildirisiyle desteklendi.

Eğitim Bakanları, bundan başka, Kosova ihtilâfının eğitim alanındaki etkilerinin üstesinden gelinmesi ve Avrupa çerçevesinde eğitim alanındaki işbirliğinin güçlendirilmesi için gerekli olan adımların atılması sorunlarıyla karşılaştılar. Bu konuda, bu bildirinin bir parçası olan bir deklarasyonu kabul ettiler.

Eğitim ile iş dünyası sektörü arasındaki yeni ortaklık konusundaki tartışma ortamı; Alman ve Macar görüşlerini yansıtan eski bakan Dr Klaus von Dohnanyi ve Macaristan Bilimler Akademisi Genel Sekreteri Profesör Norbert Kroo'nun konuşmalarıyla sahneye çıkartılmış oldu. Eski Bakan Dr Klaus von Dohnanyi, bilgiye dayalı toplum ve bilgi toplumuna doğru olan gelişmelerden dolayı ortaya çıkan yeni eğitsel gereksinimleri analiz etti ve yaşam süresince sürekli öğrenmenin ve karakter ile kişilik sorumluluğunun önemini altını çizerek belirtti

Macaristan Bilimler Akademisi Genel Sekreteri Profesör Norbert Kroo; üniversiteler, araştırma enstitüleri ve endüstri arasındaki verimli işbirliğinin gereğini vurguladı ve en yüksek nitelik düzeyinde oryantasyonun gereğini ifade etti.

Bu görüşleri, bakanların tartışması izledi. İş dünyasının temsilcileri de tartışmaya katıldılar.

ULAŞILAN SONUÇLAR

Bakanların görüşmeleri sonunda aşağıda belirtilen ortak sonuçlara ulaşıldı:
1. Sürekli olarak bilgi, enformasyon ve hizmetlere dayalı olan toplumdaki gelişmede, eğitim, tüm Avrupa ülkelerinde, eğitimin amaç ve içeriklerini revizyona tabi tutma ve yeni bir öğrenme kültürü sorunuyla karşı karşıyadır. Küresel rekabetin karşısında güçlü olabilmek için Avrupa'da eğitim ile ekonomi arasında yeni bir ortaklığın geliştirilmesi konusundaki kanaati Bakanlar paylaşmışlardır. Bu bağlamda Bakanlar, eğitimin asıl misyonunun, karakter geliştirme, kültürel ve sosyal yeterlikler de dahil olmak üzere, bir bütün olarak kişiliğin geliştirilmesine devam etmek olduğunu teyit etmişlerdir. Bununla birlikte, çalışma dünyasıyla bağ kurma ve istihdamın geliştirilmesi; öğrenme süreci içerisine, geçmişe oranla daha artan bir şekilde katılmalıdır. İş hayatı sektörünün eğitimin gelişmesine katkı sorumluluğu artmaktadır. Bu nedenle Bakanlar, eğitim ile iş hayatı sektörü arasındaki yeni bir ortaklık için hem ulusal hem de Avrupa düzeyindeki girişimler destekleyecektir. Mevcut enstrümanların etkili olarak kullanılması ve farklı eğitim düzeylerinde yeni işbirliği şekillerinin deneme de bu desteğe dahildir.
2. Hükümet, iş hayatı sektörü, sosyal ortaklar ve birey olarak vatandaşlar, başlangıç ve sürekli eğitime daha çok yatırım yapmalıdırlar. Bu konuda ayrıca, kurum ve firmaların uygulamalı başlangıç ve sürekli eğitime katılmaları için hükümetin daha çok teşvikler sağlamasına ihtiyaç vardır. Okullar ile firmaların ortaklıkları, yerel ve bölgesel düzeyde geliştirilmelidir
3. Genç insanların istihdamını sağlamak üzere onlara iyi bir temel eğitim vermek son derece önemlidir. Bununla temel enformasyon teknolojileri ve medya bilgisi ile yabancı diller; kişisel sorumluluğu, yaratıcılığı, ekip çalışmasını ve bağımsız öğrenme gibi yaşam becerileri dahil eski ve yeni temel beceriler kastedilmektedir.
4. Okuldan iş hayatına ve yetişkinlik hayatına başarılı bir geçiş için, tüm gençlere 16 yaştan 18 veya 19 yaşına kadar ileri eğitim ve öğretim olanağı vermek gerekli görülmektedir. Onların farklı eğilimleri, yetenekleri ve gereksinimleri için çeşitli tercihler sunulmalıdır. Öğrenme ve öğretmenin bireyselleştirilmesi, eğitsel başarıyı sağlamada kritik bir husustur.
5. Yaşam boyu öğrenme süreci yaklaşımını uygulamak, bir işte çalışma ve öğrenme arasında yakın bir ilişkiyi, bu da eğitim ile iş hayatı arasında daha yakın bir ilişkiyi gerektirir. Buna, okulların özerkliğini artırma yoluyla ulusal çerçeve kapsamındaki mevcut eğitsel yapıların yeniden incelenmesi dahildir. Bu nedenle, sürekli eğitime, başlangıç eğitimi ve öğretimiyle ilgili olarak daha fazla ağırlık verilmelidir. Eğitim kurumları ve firmalar, ortaklığa dayalı işbirliği içinde öğrenme örgütleri olmalıdır.
6. İs piyasasının gereksinimlerine daha anlamlı cevap vermede genel eğitime, mesleki ve akademik eğitime yardımcı olmak üzere iş hayatı sektörünün eğitime katılması artırılmalıdır. Bu, örneğin, okul sisteminin öğrenme hedeflerinde iş hayatı sektörüyle diyalog kurma ve sosyal ortakların eğitim gereksinimlerini analiz etme, standartların tanımı ve mesleki kalifikasyonların sertifikalandırılması gibi konular için de gereklidir. Üniversiteler, araştırma kurumları ve iş hayatı sektörü arasında etkili bir işbirliği ve iyileştirilen ortaklıklar, küresel rekabetin başarılı olması için giderek temel bir unsur olmaktadır.
7. İş yerleri ile eğitim kurumları; öğrenmenin çeşitli yerlerde sınıfta öğrenme ve uygulama yaparak öğrenmeyi bağlantıyı kılmak üzere, birbirinden daha açık olmalıdır. Bu husus, firmalarda mesleki ve iş başında eğitimi sağlama ikili çalışmayı geliştirme ve iş tecrübesi de dahil olmak üzere öğrenme süreçlerini ortak olarak şekillendirmeyle ilgilidir. Bireysel firmalar ile eğitim kurumları arasındaki ortaklıklar, uzun dönemli işbirliğini sağlar ve bölgesel eğitim profillerini geliştirir.
8. Buna ek olarak eğitim politikası ve eğitim uygulaması, iş hayatı sektörünün metotlarını ve tecrübesini öğrenebilir. Eğitim kurumlarının daha esnek olması;rekabet unsurlarının sunulması; Avrupa ve uluslararası eğitim pazarlarındaki, özellikle sürekli eğitimde, yeni tekliflerin geliştirilmesi, bir çok ülkede denenmektedir. Böylesi unsurlar, katılığı ortadan kaldırır, kaliteyi sağlar ve eğitsel sunumları öğrenmenin ihtiyaçlarına daha yoğun olarak sunar. İş hayatı sektörü, eğitsel alanda böylesi metotların geliştirilmesine ve uygulanmasına aktif olarak katılmalıdır.
9. Gelecekteki eğitim potansiyelinden yararlanmak için, genç insanları bilimsel ve teknik mesleklerde olduğu kadar hizmete yönelik yeni mesleklerde de istihdam olanaklarına hazırlamak vazgeçilmez bir husustur. Bu durum, özellikle kızların ve kadınların, müstakbel iş piyasasındaki şanslarını artıracaktır.
10. Genç insanların kendi kendilerini istihdam edecek girişimciler olmasını desteklemek, mesleki ve akademik eğitimde giderek büyüyen bir sorundur. Bu husus tüm Avrupa ülkelerinde, özellikle Orta ve Doğu Avrupa ülkelerindeki yeni ekonomik dinamizmi daha ileri götürmek için önemlidir. Bu konuda, hayali firmalar kurarak simülasyon eksersizleri veya benzeri örnekler üzerinde çalışmak ileri düzeyde geliştirilmelidir.
11. Genel ve mesleki eğitim ve öğretim imkanlarını özürlü genç insanlara sunmak için; eğitim ve iş hayatı sektörü, yakın bir birliktelikle çalışmalıdır. Eğitim politikası ile istihdam politikası, bu alanda, iş piyasasına uygun eğitimim tasarlamada; okullar, istihdam büroları, sosyal ortaklar ve firmalar tarafından alınacak tedbirleri bir araya getirme ve koordine etmede; firmalarda pratik tecrübeler kazandıracak eğitim olanaklarını sunmada; iş hayatı sektörünün katkılarına özellikle bağımlıdır. Özel teklifler; mesleki tecrübeyi birleştirmeyi, öğrenme güçlüklerini ortadan kaldırmayı, genç insanların kendilerine olan güvenini güçlendirmeyi ve eğer mümkünse onları asıl eğitim mecrasına kanalize etmeyi hedeflemelidir.
12. Öğretmen ve eğiticilerin yeni enformasyon teknolojilerini kullanma ve iş piyasası ile ilgili olarak öğrenmeyi şekillendirme yetenekleri güçlendirilmelidir. Öğretmenlerin hizmet öncesi ve sürekli eğitimleri, iş dünyasının eğitim ihtiyaçlarını daha iyi anlamaları için, iş tecrübesini firmalarda edinerek kazanabilirler.
13. Öğretmenlerin yeterlik ve taahhütleri, gençlerin okuldan başarıyla mezun olmaları için kritik ön koşullardır. Okulların ve öğretmenlerin daha çok boş zamana ve özerkliğe ihtiyaçları vardır. Avrupa ve uluslar arası boyutuyla beceriler, eğitimin hedefi olup, Avrupa iş piyasasında giderek önemi artmakta ve küresel Pazar haline gelmektedir. Bu, yabancı dil öğretimi çabalarını artırmaya, yurtdışında eğitim için geçen sürenin birleştirilmesine ve eğitim kurumları ile firmalar arasında uluslar arası işbirliğinin yerleştirmeye neden olacaktır.
14. Avrupa Birliği çerçevesi içinde gelişen entegrasyon, Avrupa Birliğinin genişlemesi ve diğer devletlerle işbirliğinin yoğunlaşması; hareketliliği ve karşılıklı alışverişi giderek kolaylaştırmaktadır. Eğitim kalifikasyonunu şeffaflaştırma ve Avrupa'da eğitim yapılarının uyumluluğunu iyileştirme çabaları, bu sürece önemli bir katkı sağlamaktadır. Bu husus daha yoğun bir biçimde izlenmelidir. Bu, başlangıç ve sürekli eğitimde, ayrıca Bologna'da kararlaştırıldığı gibi yüksek öğretime de uygulanır. İş hayatı sektörünün buna uygun araçları geliştirmeye katkıda bulunma isteği, bu konuda kesin olarak önemlidir.
15. Konferansa katılanlar, Avrupa'da mevcut olan eğitim programlarının firmalar için daha çekici olması ve eğitim ile iş hayatı sektörü arasındaki ortaklıkların etkin olarak geliştirilmesi gerektiği hususlarında aynı görüştedirler. Bakanlar, bununla ilişkili olarak, eğitimle iş hayatı sektörü arasındaki bağı güçlendirmek için "ortak eylem" tipi tedbirlerin, SOCRATES, LEONARDO DA VINCI ve "Gençlik" eğitim programlarının yeni jenerasyonlarıyla birleştirilmesini önermişlerdir. Buna ek olarak, TEMPUS ve PHARE programlarının ve Avrupa Eğitim Vakfı çalışmalarının, böylesi bir çalışmaya katkıda bulunması ve bilgi alışverişinde bulunulmasında, Avrupa devletlerinin daha da geniş bir çevresi için olanaklarını sunacaklardır. Buna bağlı olarak özel görevler (special tasks); EURYDICE Avrupa Eğitim Enformasyon Ağı'na, CEDEFOP Mesleki Eğitimi Geliştirme Avrupa Merkezine ve Avrupa Eğitim Vakfına devredilebilir. Bu konuyla ilgili olarak özel bir Web sitesi tasarlanıp tasarlanmayacağı sorusu incelenmelidir.
16. Bu konferansta başlatılan tartışmaya Avrupa kurumları tarafından devam edilecektir. Dolayısıyla, Avrupa Komisyonu, eğitim ile iş hayatı sektörü arasında ortaklığa ilişkin en iyi uygulamalar hakkında tecrübeleri kapsayan bir raporun uzmanlar yardımıyla hazırlanmasını ve Avrupa Eğitim Bakanlarının bundan sonraki konferansına sunulmasını rica etmiştir.

Sanal Konferans
1998 yılında Prag'da Avrupa Bakanları Konferansının, Bakanların birlikte çalışmasında daha gayri resmi yöntemler geliştirme ihtiyacını belirten bildirisi gereğince, 16 Avrupa ülkesi elektronik konferans projesine katılmışlardır. Bu proje, birlikte çalışmanın yeni modellerine iyi bir örnek olup Avrupa Komisyonunun desteğiyle daha da geliştirilmelidir.

Avrupa Birliği Konseyinin Portekiz Başkanlığı, 2000 yılının ilk yarısında başlayacaktır. Romanya Haziran 2000'de Bükreş'te düzenlenecek olan Avrupa Eğitim Bakanlarının bundan sonraki toplantısına ev sahipliği yapacaktır.